Sweet, sweet Alabama

Hér kemur ein stutt færsla frá Alabama....

Myndin í banner er að þessu sinni frá sældarlífinu hérna í Montgomery, Alabama. Ég sit í nýja Turtles-bolnum mínum, með nýhristann Nelly og slaka á í Höllinni!
Ég og Helga erum vægast sagt búnar að hafa það huggulegt frá því við komum hingað og ég held það séu mörg, mörg ár síðan ég hef sofið jafn mikið á jafn stuttum tíma.

En byrjum á byrjuninni..
Við þurftum að taka tvær lestar og eina rútu til að komast að LaGuardia Airport í New York og erum allsvakalega sáttar með okkur að hafa náð því í fyrstu tilraun. Þegar við komum á flugvöllinn var búið að seinka fluginu um einn klukkutíma svo við höfðum nægan tíma til að kveðja borgina. Á flugvellinum fóru tveir öryggisverðir að spjalla við okkur og voru þeir ansi opinskáir um margt. Þeim finnst til dæmis allar bandarískar kellingar feitar (og þeir orðuðu það jafnvel verra en ég er að gera núna) þrátt fyrir að reyna "worka out" og voru alveg vissir um það að íslensku genin hljóta að vera ótrúlega góð fyrst ég og Helga erum ekki í íþróttaliði og erum samt í kjörþyngd. Ansi skemmtilegt það.
Við komumst loks í flugvélina og tók á móti okkur alveg sérstaklega hress flugfreyja með ekta Alabama-hreim og taktarnir allir með. Flugið var viðbjóður og erum við Helga farnar að halda að öll flug hérna í BNA séu svona leiðinleg. Það var kveikt á sætisbeltaljósinu nánst allan tímann og nokkrar góðar dýfur í ókyrrðinni. En við komumst heilar til Atlanta og áttum þá eftir að redda okkur til Montgomery.
Við fórum á Greyhound stöðina en fyrir þá sem ekki vita er það helsta rútufélag Bandaríkjanna. Við bjuggumst við 2 tíma rútuferð því það er tíminn sem tekur að keyra beint á milli en nei, við fórum í 4 og hálfs tíma roadtrip. Í rútunni var ansi skrautlegt lið... Fremst voru nokkrir blökkumenn sem ætluðu, að eigin sögn að eignast mig og Helgu, og voru alltaf að reyna spjalla á þýsku. Aftar í rútunni, og allt í kringum mig og Helgu, voru svo hermenn og ekkert lítið af þeim og maður verður að viðurkenna að manni fannst maður öruggari með fulla rútu af hermönnum.
Við komum á Greyhound stoppistöðina í Montgomery kl hálf 12 um kvöldið og ætluðum í sakleysi okkar að panta leigubíl og koma okkur í íbúðina hjá strákunum. Það var aðeins meira mál en við héldum. Í fyrsta lagi er í alvörunni bara einn leigubíll í Montgomery og þurftum við að bíða eftir honum í hálftíma. Að lokum mætti bílstjórinn og ég ákvað áður en við settumst upp í bílinn að spurja hann hvort hann vissi ekki alveg hvert hann væri að fara skutla okkur. Hann hafði ekki hugmynd um það svo við fórum inn og töluðum við konuna sem pantaði leigubílinn. Þessi kona, leigubílsstjórinn og einn annar afgreiðslumaður þarna í Greyhound-stöðinni ræddu í hálftíma um það hvar þetta Saddleback Ridge hverfi væri nú eiginlega í Montgomery! Á endanum ákváðum við að reyna bara á þetta og keyrðum af stað. Eins og fyrri ferðir okkar í leigubíl vorum við Helga að skipast í bílstjóranum alla leiðina og viti menn!! Við komumst loks að leiðarenda!!! VÚHÚ

Höllin (íbúð Kristjáns og Halldórs) tók við okkur í öllu sínu veldi og kunnum við vel að meta. Þrátt fyrir gæðin fannst okkur að við þyrftum nú aðeins að taka til og lappa upp á mjög karlmannlega íbúðina. Við þrifum allt og settum líklega í 20 þvottavélar! Þar að auki fórum við í Wal-Mart, sem er uppáhalds búðin hans Kristjáns, og keyptum nokkra heimilislega hluti eins og tuskur, viskastykki og klósettbusta. Við bökuðum snúða og dúlluðum okkur þangað til strákarnir komu loksins 3 dögum á eftir okkur til Montgomery. Við þurftum að sækja þá vegna vesenis  á flugi og keyrðum við 2 tíma til Atlanta á þjóðvegum Ameríku og brilleruðum með okkar íslenska ökupróf.
Sambúðin er búin að ganga með afbrigðum vel. Við erum klárlega að draga það besta fram í þessum strákum því þeir ætla aaaaaldrei að óhreinka íbúðina eftir að við þrifum hvern krók og kima!! Í seinustu Wal-Mart ferð sáust framfar í hugarfari þeirra mjög vel og keyptu þeir meðal annars veggklukku, lampa og tvö ilmkerti. Sko strákana!!
Daginn eftir að strákarnir komu heim höfðum við það bara kósý meðan þeir komu sér inn í skólamálin. Um kvöldið elduðum við kjúlla fyrir 8 manns og héldum matarboð í "nýju" íbúðinni.
Í gær urðu svakalegar breytinga á íbúðinni og færðum við sófann til að búa til borðstofu! Allt að gerast í Höllinni!!

En fyrir utan svakalega ljúft líf hérna í Alabama er helst að frétta að við erum að fara á Celine Dion tónleika á morgun. Við áttum upphaflega að fara á laugardaginn en hinir íslendingarnir eru að fara á morgun svo við breyttum okkar miðum og verður farin hópferð á morgun!! Það verður án efa magnað og erum við búin að vera hita upp í marga daga, hehe!

Annars verður ýmislegt brasað um helgina. Við erum að pæla að fara til Atlanta og kikka á eitt stærsta sædýrasafn heims og gera e-ð meira skemmtilegt. Svo eigum við eftir að skoða það helsta hérna í Montgomery og er ansi margt sögulegt sem tengist meðal annars stórum skrefum í mannréttindabaráttu blökkumanna. Það verður skoðað næstu daga....

En ég ætla segja þetta gott í bili, það er víst svakalegt djamm í kvöld hérna í Alabama! Segi frá því í næsta bloggi :) Og úps, þetta átti að vera stutt blogg en jæja, hehe

Arna -sem hefur aldrei verið jafn meðvituð um að hún sé ljóshærð- kveður